Κινηματογραφική Λέσχη Solaris | Προβολή 21.02.2018 | Kyoko Miyake, ‘Tokio idols’

Η Κινηματογραφική Λέσχη Solaris συνεχίζει τις προβολές της τον Φεβρουάριο του 2019 στον Πολυχώρο Άρδην, Δαναϊδών 7, στον 1 ο όροφο, στις αρχές της Εγνατίας, πίσω από το άγαλμα του βασ. Κωνσταντίνου, δίπλα από την οδό Κωστή Μοσκώφ. Η τέταρτη προβολή θα γίνει την Πέμπτη 21 Φεβρουαρίου 2019, θα προβληθεί η ταινία «Tokio idols» (2017), 90΄, της Kyoko Miyake, στις 8.00 μμ, μετά από την προβολή της ταινίας θα γίνει συζήτηση με το κοινό. Είσοδος ελεύθερη.

Ο κύκλος αυτός των προβολών προσπαθεί να εξερευνήσει τη νέα γενιά του ιαπωνικού κινηματογράφου, με ταινίες που δεν έχουν προβληθεί στην Ελλάδα. Αυτό που θέλουμε να δούμε είναι αν ο σύγχρονος ιαπωνικός κινηματογράφος έχει τις ρίζες του στους πρώτους δασκάλους. Για αυτό το λόγο θα έχουμε μία αναφορά στο νέο και μία στο παλιό. Μέσα από τη συζήτηση με το κοινό θα δούμε αν υπάρχει μία συνέχεια και ποια είναι αυτή. Κάνουμε μία στάση σε αυτό το ταξίδι στη σκηνοθέτη Kyoko Miyake, μιας νέας σκηνοθέτη που από το 2007 δραστηριοποιείται στον ιαπωνικό κινηματογράφο με αποκλειστικά ταινίες και τηλεοπτικές υπηρεσίες ντοκιμαντέρ, ενώ ετοιμάζει μία ακόμη ταινία ντοκιμαντέρ, μικρού μήκους, αυτή τη φορά, που είναι στο στάδιο της προετοιμασίας της παραγωγής.

Το θέμα αυτής της ταινίας είναι η ιαπωνική μουσική ποπ που απευθύνεται στις νεαρές ηλικίες, πιο συγκεκριμένα στις τραγουδίστριες που είναι γνωστές ως «Idols», εμφανίστηκαν στη σκηνή τη δεκαετία του 1990 και δε δείχνουν ακόμη σημάδια επαγγελματικής πτώσης. Δε χρησιμοποιούν συνήθως δικά τους μουσικά όργανα, είναι στιλιζαρισμένες, φοράνε έγχρωμα ρούχα όταν χορεύουν, μεταδίδουν την ενέργειά τους σε μεγάλο βαθμό. Έχουν το δικό τους φανατικό κοινό, έχουν εμφανιστεί στην τηλεόραση, έχουν κάνει δημόσια και ιδιωτικά σώου.

Η Kyoko Miyake σε αυτή την ταινία ντοκιμαντέρ αναπτύσσει κριτική σκέψη σχετικά με το ρόλο που παίζουν αυτό ή άλλα μουσικά συγκροτήματα στον ιαπωνικό πολιτισμό, μέσα από πολλές θέσεις και αντιθέσεις μπορούμε να φτάσουμε στα δικά μας συμπεράσματα. Η μεγάλη δημοσιότητα αυτού του συγκροτήματος εξασφαλίζει στην ταινία μεγάλη αποδοχή από το κοινό που τον ενδιαφέρει η μουσική.

Οι δημοσιογράφοι προτείνουν ότι τα πολιτιστικά είδωλα αντικειμενοποιούν τη γυναίκα, την ενθαρρύνουν να αναζητεί την έγκριση του άντρα, ενώ τα αντρικά είδωλα προκαλούν μία ταύτιση και είναι, στο χώρο του πολιτισμού, πιο δημοφιλή. Πάντως κάποιες γυναίκες που δραστηριοποιούνται στον παραστατικό χώρο, βρίσκουν την εμπειρία της διαδικασία της ειδωλοποίησης πολύ δυνατή, λέγοντας ότι από αυτή κερδίζουν αυτοεκτίμηση και μπορούν να αναπτύξουν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Οι αντιφάσεις σε αυτές τις απόψεις υπάρχουν στην αφήγηση του Miyake, όπου υπάρχουν σχετικά «σκοτεινά» αφηγηματικά σημεία, αυτά που σχετίζονται με τις κοινωνιολογικές, δημοσιογραφικές και αναλυτικές αναζητήσεις, για να δομήσει ένα πλήρες σχόλιο για τις πολιτισμικές τάσεις που έχουν να κάνουν με τα πολιτιστικά είδωλα. Είναι φυσικό να απουσιάζει η έννοια του ταλέντου, όπως αυτό θα μπορούσε να υπάρχει σε συναυλίες και σε διάφορα πολιτιστικά γεγονότα, αφού το σώμα πλέον της γυναίκας έχει γίνει αντικείμενο, έχει χάσει το πνευματικό του χαρακτήρα και ο σκοπός όλης αυτής της διαδικασίας είναι το κέρδος που είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, πολύ υψηλό.

Είναι φανερό ότι σε αυτή την ταινία η γυναίκα, σαν αρχέτυπο, δεν έχει καμία σχέση με αυτή όπως παρουσιάζεται σε ταινίες των δασκάλων του ιαπωνικού κινηματογράφου, του Όζου, του Μιζογκούτσι, του Όσιμα, του Κουροσάβα… Αυτό είναι πολύ φυσικό αφού οι σύγχρονες ταινίες επιδιώκουν να είναι μία αναπαράσταση ή μία κριτική θεώρηση της σύγχρονης ιαπωνικής κοινωνίας. Μέσα όμως σε αυτή τη θεώρηση υπάρχει το σπέρμα των αναφορών αυτών των δασκάλων, δομώντας έτσι μία έμμεση κριτική άποψη της σύγχρονης κοινωνίας, η οποία ολοκληρώνεται ως αφηγηματική δόμηση στον ψυχικό και ιδεολογικό κόσμο του ίδιου του θεατή, μετά τη θέαση της ταινίας. Σε αυτό το σημείο μπορούμε να δούμε τη δυναμική αυτών των ταινιών: στη μετωνυμία τους.

Μετά την προβολή της ταινίας θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό, την οποία θα συντονίσει ο Γιάννης Φραγκούλης, κριτικός κινηματογράφου και θεωρητικός των παραστατικών τεχνών.

INFO
Κινηματογραφική Λέσχη Solaris
Δαναϊδών 7, 1 ος όροφος
Πέμπτη 21/2/2019, 8.00 μμ
Είσοδος ελεύθερη
Προβολή της ταινίας «Tokio idols», της Kyoko Miyake.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s